Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Σύνδεση

Υπολογισμός ΔΜΣ

ΔΜΣ = Δείκτης Μάζας Σώματος
ΔΜΣ = Βάρος/Ύψος2


Ύψος:  cm in
Βάρος:  kg lb
ΔΜΣ: 
ΔΜΣ Κλινική εκτίμηση
< 19 Ελλειποβαρής
19-25 Φυσιολογικό βάρος
26-29 Υπέρβαρος
30-34 Παχύσαρκος
35-39 Σοβαρή παχυσαρκία
40-50 Νοσογόνος παχυσαρκία
>50 Κακοήθης παχυσαρκία

Ψηφίστε!

Ποια από τις παρακάτω θεραπείες θεωρείται ολιστική

Ανθοϊάματα Bach - 7.7%
Χρωματοθεραπεία - 7.7%
Βοτανοθεραπεία - 3.8%
Κρυσταλλοθεραπεία - 11.5%
Όλες οι παραπάνω - 69.2%

Σύνολο ψήφων: 26
Η ψηφοφορία γι αυτό το δημοψήφισμα έληξε στις: 11-04-2016

Είναι όλα στο μυαλό μας

538955d4a7d6aΣτον εγκέφαλο ενός ατόμου, υπάρχουν πάνω από 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα Τα κύτταρα αυτά φτιάχνουν νέες διακλαδώσεις για να μπορέσουν να ανταποκριθούν σε κάθε νέα εμπειρία. Αυτή η διαδικασία, είναι αυτό που ονομάζουμε «μάθηση». 

.

Πρέπει να μάθουμε από το περιβάλλον μας για να επιβιώσουμε. Οι πρόγονοί μας έπρεπε να μάθουν από το περιβάλλον τους για να επιβιώσουν. Οι πρόγονοί μας ζούσαν σε ένα περιβάλλον για εκατομμύρια χρόνια, όπου δεν γνώριζαν πού θα εύρισκαν το επόμενο γεύμα τους, ή αν θα έμεναν νηστικοί. Το φαγητό ήταν διαρκώς εν ανεπαρκεία, και έτσι ο εγκέφαλος μας εξελίχθηκε έτσι ώστε να του αρέσουν τα τρόφιμα με πολλές θερμίδες και λίπος. Μια τέτοια δίαιτα ταίριαζε για την επιβίωση στα σκληρά περιβάλλοντα όπου η πείνα ήταν κάτι το σύνηθες και ο υποσιτισμός δεδομένος. Ο εγκέφαλος μας διδάχτηκε να πιστεύει ότι τα λιπαρά τρόφιμα με την αφθονία της αποθηκευμένης ενέργειας είναι νόστιμα, ευχάριστα, και πρώτης προτεραιότητας ενώ τα τρόφιμα με χαμηλές θερμίδες και λίγο λίπος ήταν βαρετά και άνοστα και επομένως δεύτερης επιλογής. Όμως στις αναπτυγμένες χώρες σήμερα, τα τρόφιμα υπάρχουν παντού. Είναι φθηνά και άμεσα προσβάσιμα. Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε την ανάγκη να καλλιεργούμε, να κυνηγάμε και να αναζητούμε την τροφή μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα μια μικρή βόλτα στο τοπικό κατάστημα τροφίμων. Δεν είμαστε πλέον σε κίνδυνο να πεθάνουμε από την πείνα. Ωστόσο, εξακολουθούμε να ποθούμε τρόφιμα υψηλά σε λιπαρά και θερμίδες. Τροφές όπως το παγωτό και τα χάμπουργκερ προκαλούν ακόμα ευχάριστη συναισθήματα, όπως ευτυχία, ανακούφιση από το στρες, και αισθήματα ανταμοιβής και ελευθερίας. Γιατί; Διότι αν και το περιβάλλον μας έχει αλλάξει εντελώς, ο εγκέφαλος μας δεν έχει προσαρμοστεί να ζει σε ένα πλούσιο περιβάλλον. Χρειάζονται εκατομμύρια χρόνια για να προσαρμοστεί σε αυτό το νέο περιβάλλον. Αυτή είναι η βασική αιτία της "επιδημίας της παχυσαρκίας". Οι εγκέφαλοί μας έχουν προγραμματιστεί για την αντιμετώπιση της πείνας για εκατομμύρια χρόνια και δεν είχαν αρκετό χρόνο για να επαναπρογραμματιστούν σε σχέση με το πλούσιο περιβάλλον των τελευταίων χρόνων. Για να κάνει τα πράγματα χειρότερα, η σύγχρονη βιομηχανία τροφίμων έχει κινητοποιήσει μερικά από τα πιο εξελιγμένα επιστημονικά μηχανήματα και τεχνικές ώστε να μας ωθεί να τρώμε όλο και περισσότερο. Διεγερτικά της όρεξης κυριαρχούν στην τροφή μας. Στα μυαλά μας εισβάλουν πάνω από 40. 000 διαφημίσεις ετησίως. Παρά το γεγονός ότι πολλές είναι παράνομες, εισβάλουν στο υποσυνείδητο και πολύ σπάνια ανιχνεύονται. Οι βιομηχανίες τροφίμων εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ο εγκέφαλός μας έχει μάθει να προτιμά λιπαρά και τροφές πλούσιες σε θερμίδες, και με πολλούς τρόπους προσπαθούν και τελικά το πετυχαίνουν να μας εθίσουν ακόμα περισσότερο σε αυτά τα τρόφιμα. Αυτή είναι η σωστή λέξη. Να μας εθίσουν.

Τούρτες γενεθλίων, γαμήλια κέικ, σοκολάτες και γλυκά στις επισκέψεις και στις γιορτές. Έχουμε προγραμματιστεί ώστε κάθε τι χαρούμενο να συνδέεται πάντα με κάτι γλυκό. Επίσης, θυμηθείτε όταν ήμασταν παιδιά, μας αντάμοιβαν με καραμέλες και σοκολάτες για κάτι καλό που κάναμε. Τρώμε τα τρόφιμα αυτά όχι γιατί χρειαζόμαστε τα θρεπτικά τους συστατικά, αλλά κυρίως για ψυχολογικούς λόγους. Συν τοις άλλοις, το άγχος της ζωής, του σύγχρονου τρόπου ζωής, μας αναγκάζει να τροφοδοτούμε με όλο και περισσότερο φαγητό και τον εγκέφαλό μας. Πρέπει να απορροφήσει και να επεξεργαστεί τεράστια ποσότητα πληροφοριών κάθε ημέρα. Ξοδεύουμε πολύ χρόνο διαβάζοντας, βλέποντας τηλεόραση καθισμένοι σε μια καρέκλα ή έναν καναπέ ή επί ώρες ακίνητοι μπροστά στην οθόνη ενός υπολογιστή. Αυτά σχεδόν πάντα συνοδεύονται από ξηρούς καρπούς, ένα ποτάκι ή μεζεδάκια για να συνοδεύσουμε ένα ποτηράκι κρασί. Και πάνω σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν οι διάφορες κατασκευές που κάνουν το σώμα μας περισσότερο ανενεργό όπως αυτοκίνητα, ανελκυστήρες και άλλες ανέσεις της σύγχρονης ζωής.

Οι ψυχολογικές επιδρομές της σύγχρονης βιομηχανίας τροφίμων δεν μας αφήνουν πολλά περιθώρια. Δημιουργούν ανενεργούς ανθρώπους και αγχωτικό τρόπο ζωής. Οι εγκέφαλοί μας δεν έχουν καμία πιθανότητα να κερδίσουν ενάντια στους πειρασμούς της υπερ-κατανάλωσης αυτές τις μέρες. Αμέτρητοι νευρολόγοι και ψυχολόγοι έχουν αποδείξει ότι, όσον αφορά το φαγητό, η δύναμη της θέλησης μας χάνει πάντα. Εκτός από ένα πολύ μικρό, ασήμαντο αριθμό ανθρώπων, με ισχυρή τη δύναμη της θέλησης οι άλλοι είμαστε ανίσχυροι. Το ξέρω από τη δική μου εμπειρία. Και το ξέρετε και εσείς πάρα πολύ καλά.

Άρα δεν υπάρχει λύση;

Υπάρχει και είναι η επανεκπαίδευση των εγκεφάλων μας. Πρέπει να επιμείνουμε γιατί τότε θα χρειαστεί αυτό να γίνει με το ζόρι όταν θα υπάρξει το καμπανάκι του κινδύνου μιας ασθένειας που είναι προ των πυλών και τότε η μάχη θα είναι πάρα πολύ πιο δύσκολη.