Σύνδεση

Δάφνη

dafni1η εκδοχή

Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη της Γαίας και του ποτάμιου θεού Πηνειού. Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη Θεά του κυνηγιού. Όπως η Θεά έτσι και αυτή αρνιόταν να παντρευτεί. Την περιτριγύριζαν πολλοί θαυμαστές αλλά αυτή τους απέρριπτε όλους, ακόμα και τον ισχυρό γιο του Δία τον Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη και όταν αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του την κυνήγησε μέσα στο δάσος. Η Δάφνη φοβήθηκε και προσευχήθηκε στον πατέρα της να την βοηθήσει. Τότε ο πατέρας της είπε ότι θα την προστάτευε μεταμορφώνοντάς την σε δέντρο που θα ρίζωνε στην όχθη του ποταμού του, (την γνωστή μας δάφνη). Όταν ο Απόλλωνας ήρθε ψάχνοντας τη Δάφνη, ο πατέρας της του είπε ότι την μεταμόρφωσε σε δέντρο. Ο Απόλλωνας τότε έκοψε μερικά κλαδιά και έπλεξε ένα στεφάνι σε ανάμνηση της ομορφιάς της και του έρωτά του για αυτήν. Ο Απόλλωνας έκανε τη δάφνη ιερό του φυτό. Καθιέρωσε την απονομή δάφνινου στεφανιού στους πρωταθλητές και σε σε όσους υπερείχαν σε διάφορα επίπεδα. Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες όλοι οι νικητές στεφανώνονταν με δάφνινο στεφάνι.

2η Εκδοχή

Για να γλυτώσει από τον Απόλλωνα η Δάφνη παρακάλεσε την μητέρα της να την σώσει και τότε εκείνη άνοιξε τη γή και την πήρε μαζί της. Από το σημείο εκείνο φύτρωσε το φυτό Δάφνη.

Ο Θεός συνταράχθηκε από την απώλεια Απόλλων και για να δοξάσει τη χάρη της αποφάσισε να της χαρίσει την υστάτη τιμή. Απέσπασε ένα ευωδιαστό κλωνάρι και κόσμησε την κεφαλή του. Ο ομορφότερος των Θεών διάλεξε για στέμμα του το κλαδί της δάφνης το οποίο είναι το χαρακτηριστικό του σύμβολο και το προσωνύμιό του έγινε το Δαφναίος.

Οι Έλληνες τίμησαν τον Απόλλωνα με γιορτές που ονομάστηκαν Δαφνηφόρια. Η Πυθία, Ιέρεια του Μαντείου των Δελφών, χρησμοδοτούσε διφορούμενα πιθανώς και υπό την επήρεια φύλλων δάφνης, ενώ μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται το φυτό σε διάφορες δραστηριότητες όπως η μαγειρική και βοτανοθεραπεία. Ο κλάδος δάφνης καθιερώθηκε από την Αρχαιότητα σύμβολο φήμης και αναγνωρισμένης δόξας σε πολλές δραστηριότητες της ζωής. Στις Τέχνες ο μύθος της Δάφνης και του Απόλλωνος ανέκαθεν αποτελούσε πηγή έμπνευσης και με την πάροδο των ετών διαμορφώθηκαν νέοι μύθοι στα χνάρια του πρωτοτύπου. Επίσης, η επιβολή της χριστιανική θρησκεία σηματοδότησε τη χρήση της δάφνης σε θρησκευτικές τελετές.

.