Σύνδεση

Γαϊδουράγκαθο

Επιστημονική ονομασία: Silybum marianum
Άλλες ονομασίες: Σίλυβο το μαριανό, κουφάγκαθο, κάρδος, σίλυβο

Διετές φυτό που φθάνει σε ύψος 1-1, 5 μέτρα. Βγάζει πράσινα φύλλα με άσπρα σημάδια σαν φλέβες. Τα λουλούδια του έχουν χρώμα βυσσινί.

Είναι φυτό αυτοφυές Μεσογειακό. Αγαπάει τον ήλιο και τα εδάφη που δεν κρατούν υγρασία. Έχει μεγάλη αντοχή στο κρύο ακόμα και σε βαθμούς 10-15 υπό το μηδέν.

Τρώγονται η ρίζα του και τα φρέσκα φύλλα, ωμά ή μαγειρεμένα. Φυσικά πρέπει να αφαιρεθούν τα αγκάθια.

Οι σπόροι του πίνονται σαν ρόφημα και ψημένοι σπόροι χρησιμοποιούνται σαν υποκατάστατο του καφέ. Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά.

Το χωράφι που δεν καλλιεργείται δεν θα αργήσει να γεμίσει καθώς πολλαπλασιάζεται μόνο του πολύ εύκολα. Στη Μάνη όταν το χωράφι δεν καλλιεργείται το λένε στην λαϊκή γλώσσα «Αγκαθιάρικο».

Συστατικά: Σιλυμαρίνη, τυραμίνη, ισταμίνη, κινικίνη, φλαβονικά γλυκοσίδια, άλατα νιτρικού οξέος, νιτρικό κάλιο και αιθέριο έλαιο.

Χρησιμότητα: Ο Διοσκουρίδης το συνιστούσε για την επούλωση των πληγών. Στη σύγχρονη εποχή το γαϊδουράγκαθο είναι εξαιρετικό για την προστασία του συκωτιού από αλκοόλ, τις λοιμώξεις και τις χημειοθεραπείες. Επίσης βοηθάει σε προβλήματα ηπατίτιδας, κύρωσης του ύπατος, προβλήματα της χοληδόχου κύστης, στην ανανέωση των κυττάρων του ύπατος, σε δηλητηριάσεις από μανιτάρια ως αντίδοτο, και στην αποτοξίνωση του ύπατος. Βοηθάει επίσης στην βελτίωση της μνήμης, στην πλευρίτιδα, στην ψωρίαση, κατά των ταινιών των εντέρων και της μελαγχολίας. Μειώνει την χοληστερίνη και σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες έχει και αντικαρκινική δράση. Δοσολογία: Σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό 1 κουταλάκι ξηρούς σπόρους 3 φορές την ημέρα. Το γαϊδουράγκαθο, δεν είναι τοξικό αλλά αν οι δόσεις είναι μεγάλες πρέπει να χρησιμοποιείται μαζί με κάποιο άλλο φυτό πλούσιο σε φυτικές ίνες. Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού και ειδικά όταν παίρνετε ταυτόχρονα άλλα φάρμακα ή βότανα.

.